Aseksofobia. Temat z buta

Dobra. Przyznam się, że ruszył mnie felieton Natalii Nowak dotyczący aseksualizmu. Nie poglądy w nim przedstawione - te od biedy jestem w stanie zrozumieć - a wyjątkowo irytujący sposób ich przedstawienia, denerwujący niczym to małe swędzące miejsce między łopatkami, po którym nie idzie się podrapać, choćby człowiek nie wiem, jak się wyginał. Nie po raz pierwszy interweniuję w tej sprawie, ale do tej pory nie pisałem o jej wyczynach całych felietonów. Zawsze musi być ten pierwszy raz.

Co wiemy o Natalii? Całkiem sporo. Osiemnastolatka ze Starachowic. Oboje rodziców, brak rodzeństwa. Bardzo dobre oceny w szkole. Wysoki standard życia, brak problemów z pieniędzmi. Wakacje spędza przeważnie za granicą i to nie tą za miedzą, a w miejscach, które widzimy na folderach reklamowych drogich biur podróży.

Słowem - życie jak z bajki, prawda? Rodzice, którzy tolerują jej ateizm - wiem jaki to skarb, bo był taki okres w moim życiu, w którym też nie wierzyłem w Boga i na tej płaszczyźnie miałem z nimi wiele starć (powrót na łono Kościoła dokonał się dzięki pomocy niepełnosprawnego chłopca, który chciał zostać księdzem, ale to temat na oddzielną opowieść). Świetne wyniki w nauce. Zaplecze finansowe pozwalające na swobodne kontynuowanie nauki po ukończeniu liceum. Zazdroszczę? Pewnie, że tak, zwłaszcza, że pisze to z pozycji wychowanego na ulicy buntownika, który co prawda nie jest zmuszony czepiać się dorywczych zajęć, aby przeżyć, ale i tak jego życie w porównaniu z życiem Natalii wydaje się... może nie Piekłem, ale na pewno nie jest takie, jakie być powinno w zdrowym, demokratycznym kraju. Tak lepiej. Nie będę udawał, że wyżeram ze śmietnika, ale
na pewno nie mogę pozwolić sobie na wiele luksusów, no, chyba że drogą długich wyrzeczeń, które z pewnością obce są komuś, kto żyję na takim poziomie, co Natalia.

Czy jej zazdroszczę? Pewnie, że tak! To znaczy - zazdrościłbym, ale... Widzicie, ja jestem szczęśliwy. No, może to za duże słowo. Zadowolony z życia, w przeciwieństwie do panny Nowak.
Bo - z tego, co wiemy - mimo tych luksusów Natalia jest nieszczęśliwa, częstokroć popada z jednej depresyjnej skrajności w drugą, mijając po drodze miejsca, po których umysł ludzki błądzić nie powinien. Czemu, skoro ma wszystko, co zechce?

Wiem, wiem. Miało być o aseksofobii, a nie o moich porachunkach z Natalią - a tak to do tej pory wygląda. Widzicie, nie staram się oczernić Natalii, a ją zrozumieć. Bo aseksualizm nie jest - jak homoseksualim, czy biseksualizm - odmienną orientacją seksualną, tylko jej brakiem. I w tym szczególe siedzi legion diabłów...

Widzicie - popęd seksualny, obok instynktu samozachowawczego jest elementem definiującym wszystkie organizmy żywe. Każda istota żywa ma wbudowane dwa imperatywy - rozmnażanie i przetrwanie. To oczywiste - żeby przetrwać, gatunek musi mieć żyjących, rozmnażających się przedstawicieli. Jeśli zabrakłoby jednego z tych nakazów, to gatunek w krótkim czasie ulega wymarciu (a wraz z nim cała nisza ekologiczna, bo jak wiadomo pęknięcie jednego ogniwa niszczy cały łańcuch). Na tej podstawie samobójców - czyli osoby z rozchwianym imperatywem instynktu samozachowawczego - określa się jako ludzi chorych i leczy się ich. Nie mówię, że tak samo powinno traktować się osoby oziębłe seksualnie, chcę tylko dowieść, że aseksualizm nie jest czymś normalnym z punktu widzenia ewolucji.

Co dalej? Natalia postawiła tezę, że - jako osoba aseksualna - jest Nadczłowiekiem. O, tutaj. Śmieszne? Może i tak, ale warto rozważyć, ot choćby dla czystej rozrywki intelektualnej.
Zastanówmy się, jaka żyjąca istota mogłaby nie posiadać imperatywu rozmnażania i nie byłoby to ewolucyjnie błędne? Taka, która nie potrzebuje rozmnażania, aby zachować ciągłość gatunku. Czyli nieśmiertelna. I nie mam tu na myśli nielimitowanej długości życia (bo przecież zawsze jest ryzyko gwałtownego zejścia) a całkowitą odporność na wszystko, co tylko może jej się trafić - łącznie ze śmiercią Wszechświata, jeśli takowa nastąpi. Natalia, jeśli nadal twierdzisz, że jesteś nadczłowiekiem, to proponuję skoczyć z 10 piętra. Jeśli przeżyjesz, wyjdzie na twoje - jesteś Nadczłowiekiem. Jeśli skończysz, jako wyjątkowo spektakularna plama na chodniku - to znaczy, że ja mam rację. Jesteś seksualna.