Zasady zdrowego żywienia...

      Stała przed lustrem. Nie mogła uwierzyć w to, co widzi. Musi zrzucić zbędne kilogramy! Niech mówią co chcą. Oh i ta obrzydliwa tkanka tłuszczowa. Wszędzie... WSZĘDZIE! Gwiazdy są takie piękne, takie chude, tak zadbane. Gwiazdy świecą! Ona też tak chce. I zrobi to za wszelką cenę. Już ma zanik menstruacji, zaparcia i bezsenność. Ale co z tego! Musi chudnąć... Nie będzie z tym problemów, nienawidzi jeść. Nie może patrzeć na jedzenie. Gdy je widzi – chce jej się rzygać... Ale nie ma czym.

      Ma postanowienie. Codziennie stawać na wagę... i nic nie jeść. Czuła radość!

      Po ośmiu miesiącach nie było już tej radości. Nie było smutku ani złości. Nie było już nawet rozdrażnienia. Właściwie to wszystko jej było obojętne. Była senna. Nic jej się nie chciało. Nawet żyć. Całe ciało było obolałe. Organizm ledwo podrygiwał w ostanie takty walca. Obudziła się w pustym, białym pokoju i gapiła się w sufit. Nie widziała co się dzieje. Nikogo przy niej nie było – i dobrze! Chciała być sama. Nie potrzebuje nikogo, żeby mówił jej, że ma zjeść. Nienawidziła jeść!
Chciała wstać i zobaczyć swoje przepiękne odbicie w lustrze. Nie mogła. Nie miała siły. Już na nic nie ma siły. Nie ma siły, by myśleć, by oddychać... by żyć. Była zmęczona.

...więc zasnęła...