Bonus

                                "O żesz ty... !" Machinalnie włożyła skaleczony palec do ust. Po języku rozlał się metaliczny smak krwi. Przepis brzmiał obiecująco.
          1. Mięso zmielić. 
          2. Pokrojone pieczarki,paprykę i cebulę podsmażyć.
          3.Wymieszać mięso z warzywami,bułką i jajkiem, dodać przyprawy.
          4.Formować małe kotleciki, obtoczyć w tartej bułce i smażyć na rumiano.
Kroiła czerwonawy płat i wrzucała kawałki mięsa do maszyny, która po chwili wypychała przez sitko drobno zmieloną wieprzowinkę. Wepchnęła palec nieco głębiej... i wtedy to się stało. Ślimakowaty walec wciągnął go i zaczął pracowicie rozdrabniać. ( Rodzaj mięsa był dla maszyny obojętny. ) Za nim w czeluści zaczęła znikać dłoń. Dał się słyszeć trzask miażdżonych kości. Sitko wypluwało teraz parującą krwistą breję. Ból, z początku nieuświadomiony, zaczął obejmować ją całą. Zanim wszystko zapadło w ciemność,  przemknęło jej przez myśl, że teraz trzeba będzie dodać więcej bułki i jaj. "Nieeeeee! To nie może tak się skończyyyyyć! Ta myśl jak wybuch tysiąca słońc poraziła zamierający mózg.



                                                          *    *    *



                                  Wyjęła mięso z lodówki.Hmmmm... . Co tu przygotować na obiad? Może kotleciki, o których opowiadała jej przyjaciółka? Eeee nieeeee... . Zbyt pracochłonne. Po prostu utytła wieprzowinę w przyprawach i udusi w piekarniku.