Zakładniczka

            Wiatr rozwiewał jej włosy, kiedy pędem przemierzała skraj lasu. Wszystko wirowało jej w oczach, tak szybko, tak szybko. Pęd powietrza napawał ją wolnością, której od tak dawna już nie czuła. Była taka szczęśliwa, upojona chwilą! Nie umiała złapać oddechu, ale to nie miało znaczenia! To nagłe wyzwolenie nie chciało dąć jej odpocząć.  Biegła, pędziła przez łąki rozkwiecone makami i stokrotkami a gdzieś z tylu jelonek uskoczył w las przestraszony jej świszczącym śmiechem. Wszystko nabrzmiewało muzyką, wirowało jej w głowie, brakowało tchu, lecz zatrzymać się nie chciała, nie mogła, nie potrafiła…
Biegła…

          Dwa dni później w rowie wieśniacy znaleźli zmasakrowaną dziewczynę. Jej nogi były bose, okaleczone od jeżyn i nawet chyba połamane. Całe jej ciało nosiło znaki przypalania, bicia... torturowania. Ale kiedy spojrzeli na jej twarz ujrzeli błogi uśmiech wypisany na wargach.

Jak wykazała późniejsza sekcja zwłok… Główną przyczyną zgonu dziewczyny było przeciążenie organizmu, kiedy podczas biegu, denatka nie potrafiła się zatrzymać by odpocząć.